Hanna MEYNI : "Bulutlu Bir Günde Güneş"

Hanna MEYNI (MINA) 

(9 Mart 1924, Lazkiye – 21 Ağustos 2018, Şam)

"Bulutlu Bir Günde Güneş"

Mika'nın Blogu'nda bulduğum, Hanna Mina'nın "Bulutlu Bir Günde Güneş" adlı kitabı hakkında yazılmış, burada paylaşmaktan mutluluk duyduğum bir yazı...
"Bulutlu Bir Günde Güneş", Suriyeli Hanna Mina tarafından Fransızcaya çevrilen ilk romandır. Çeviri mükemmel bir tarzla Abdellatif Laâbi tarafından yapılmıştır.Yazarın Wikipedia tarafından sunumu: "Hanna Mineh veya Hanna Mina (Arapça حنا مينة), 16 Nisan 1924'te Lazkiye'de doğan Suriyeli bir romancıdır. Suriye Yazarlar Derneği ve Arap Yazarlar Birliği'nin kuruluşuna katıldı. En iyi Arap romancıları arasında yer alır. Romanları toplumsal gerçekçilik tarzındadır.
"Bulutlu Bir Günde Güneş", 1986 yılında Unesco / Silex Editions tarafından çevrilmiş ve editörlüğü yapılmıştır. Bu romanı günümüzde bulmak pek kolay değil. Ama, kitabı elinde olan ve bana ulaştıran bir arkadaşla tanıştığım için kendimi oldukça şanslı hissediyorum. "Bulutlu Bir Günde Güneş", Suriye'nin Fransız mandası altında olduğu 1940'larda yaşayan genç bir Suriyeli'nin hikayesi. Genç adam, kızı "kurmay başkanı" ile evlenecek olan varlıklı bir aileden gelmektedir. Baba damat adayından fevkalade hoşnut, ama oğlu, hiç değil. Onu sevmediği gibi, onun küstahlığından ve diğer tüm "burjuvalar" gibi, fellahları aşağılayıcı ve hor gören tarzından hoşlanmamaktadır.

Kitapta, baba ile oğul arasında gitgide büyüyen bir kırılma olduğunu çok çabuk anlıyoruz. Her şey, genç adamın, müzik derslerinden kaçarak, müzikte gerçekten kötü olduğunu, ama ona hançer dansı oynamayı öğreteceğini söyleyen ve gecekonduların olduğu bir mahallede yaşayan bir terziyi arayıp bulmasyla başlar.

Yüksek sosyete tarafından pek takdir edilmeyen, ancak genç adamın gösterilerinden birini zevkle seyreden halkın hayran olduğu bir dans. Roman kahramanının, dans esnasında halüsinasyon görmeye varacak kadar kendini dansa verdiği söylenebilir.

Roman, Fransız sömürgeciliğine gayet bağlı bir baba ile başka bir toplumsal tabakadan insanlarla ilişki kurarak hayatını en iyi şekilde değerlendirmek isteyen oğul arasında bir sınıf mücadelesi görünümü alır. Babasının hayal bile edemediği özgürlük ve sevgiyi düşler. Baba ve oğul arasındaki ikilik, esas olarak Suriye sokaklarında hüküm süren amansız baskıyı göstermek için bir örnek teşkil ediyor.

Romanın akışında, Suriye'nin patlama ve bağımsızlığını talep etme noktasından uzak olmadığını sezinliyoruz. Kullanılan üslup muhteşem. Şiirsel ve uzun bir şarkıyı dinliyormuş izlenimi veriyor. Hanna Mina, yumuşaklık ve sertliği karıştırarak bizi 1940'ların Suriye'sine zarafetle taşıyor. Ve bonus olarak bize son derece güçlü bir son sunuyor..."