Hatay Tarih, Kültür ve Gündem Sayfası

Bu yıl Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunun 100.yılı kutlandı. Eğer sosyal medyalarda 100. yıl kutlamalarına şahsen katılmadıysam, kimse kusuruma bakmasın. İçimden gelmediği için değil, yüreğim buruk olduğu için. Bir videoda, İsrail'de Filistinlileri bombalayıp öldürdükleri, Gaza'nın suyunu ve elektriğini kestikleri için eğlenen, şarkı söyleyen İsrailli askerleri görünce, bir kürdü sırf kürtçe konuştuğu, kürtçe şarkı söylediği için, döven, öldüren milliyetçi Türk bozmaları geldi gözümün önüne. Neden mi? Bu insanlık dışı saldırıları yapanlar kendilerini milliyetçi olarak niteleyen aynı ahmaklar da ondan. Siz de biliyorsunuz ki, tıpkı dinci gericilik gibi milliyetçilik de kardeşi kardeşe vurduran, "Albert Einstein'ın deyimiyle" bir hastalık. Cumhuriyetten bu yana kadim Anadolu halklarına yönelik olarak uygulanan ayrıştırma politikası ; işlenen faşizan cinayet ve katliamlar, kanlı cuntalar ; gözaltlarında, zindanlarda, meydanlarda katledilen pırıl pırıl gençler ; ...

Bir kahvenin kırk yıl hatırı oluyormuş ya, bundandır belki kahvesini bolca içtiğim birkaç müstesna insanın hatırı, hatırası nezdimde ebedileşmiştir. Etiyopya'nın Kaffa bölgesinde keçilerini otlatan Kaldi adında bir çoban  tarafindan keşfedildiği anlatılan kahvenin, lezzetinden öte, falı ilgilendiriyor beni. Kahve falı, kahve kadar eski bir gelenek mi, bilinmez. Bu geleneğin, aslen Mezopotamya kökenli olduğu, Osmanlı döneminde de Avrupa'ya ve kuzey Afrika ülkelerine yayıldığı söyleniyor. Prosedürü de şöyle : Yunan veya Türk kahvesi dediğimiz tarzda bir kahve hazırlanır önce. Tabii öyle rastgele, önüne gelen kahveyle değil. Hatırlarım, annem tıpkı annesi gibi, yeşil aldığı kahve tanelerini geniş bir tavada kısık ateşte yavaş yavaş kavururdu. Fransızların torifikasyon dedikleri bu aşama çok önemli. Kahve taneleri, yanmadan, aromalarını geçen her saniye artan bir şekilde  yayarak kavrulmalı. Parlak koyu kahverengi ve hatta Hatay'da olduğu gibi, neredeyse siyah renge kavuştuklar...

"Türkiye'deki seçimlere Avrupa'dan bakış" Dün yapılan cumhurbaşkanlığı 1.tur seçimlerinin sonucu iki büyük aday olan Erdoğan ve Kilicdaroglu nun 2.tura kaldığı yönünde. Milyonlarca yurttaş iki hafta boyunca 2.tur seçimlerini pür dikkat bekleyecek. Hayırlısı bakalım... Yıllardır, Türkiye'de ki siyasi ve toplumsal gelişmeleri Fransa'dan izliyorum. Erdoğan ilk seçildiğinde, AKP'yi Almanya'daki CDU (Hristiyan Demokrat Parti) ile kıyaslayanlar, savunduğu İslamı ılımlı İslam olarak niteleyenler oldu. Oysa biliyoruz ki, ister bir Hıristiyan ülkesinde olsun, isterse de bir Müslüman ülkesinde, dinin politikaya alet edilmesi demokratik rejimler için en büyük tehlikedir. Mitinglerde Hitler'in elinde İncille, Erdoğan'ın da elinde Kuranla konuşması arasında sizce bir fark var mı ? Milliyetçiliğe gelince, her ne kadar bazıları için milliyetçilik asil bir değerse de, milliyetçiliğin faşist bir ideoloji olduğunu yeri geldiğinde hatırlatmakta büyük fayda var. S...

Suriyeli gazeteci Somer Sultan'ın Hatay'ın bağrından çıkmış en önemli şahsiyet olan Hanna Meyni ile ilgili olarak paylaştığı iki yazıyı büyük bir tesadüf sonucu okuyunca, sizlerle paylaşmak ihtiyacı duydum. Umarım benim gibi sizler de beğenirsiniz Hanna Meyni (Meyne ya da Mina, farklı şekilllerde okunabilir... )  anılarını Suriye'nin Tişrin gazetesinin haftalık ekinin bir köşesinde yayınlıyordu. Çoğu Samandağ ile Antakya arasında geçiyor. Daha sonra yazılarını "Bir Yankesicinin Şerefi" adlı bir hatıra romanda yayınlamış. " 1924 yılında, Fransa mandası altında, Samandağ’a bağlı Levşiyye köyünde dut bahçeleri arasında fırtınalı bir havada Mariana (Meryem) adında bir çiftçi kadın, doğum yapar. Bebeği hasta ve zayıftı. Hayatta kalamayacağı düşünülür. Ancak, hayatta kalır. Açlığa ve sefalete, gençliğinde düştüğü zindan ve işkenceye rağmen yaşamını sürdürür. Hamallık, balıkçılık ve berberlik gibi mesleklerde çalıştıktan sonra kırkından sonra Arap dünyasında edebiya...

Çocukluk anılarım içinde hafızamda daha dün yaşanmış gibi duran, varlığımı derinden etkilemiş öylesine güzel anılar var ki. İlk aklıma gelen, İskenderunda sekiz yaşıma kadar oturduğumuz Ambardolduran mahallesindeki bir düğün. O çok özel günün bıraktığı bu anıda, önce komşumuz olan Mahlutaların evinin duvarına asılı bir duvar halısı var. Canlı renkler ve motiflerle bezenmiş kocaman bir tabloyu andırıyor. Sonra da. hemen dibine gelin ile damadın oturmaları için yerleştirilmiş iki gösterişli koltuk. Sokağın öteki yanına kadar yayılmış tahta sandalye ve masalar, üzerlerindeki mezeler ve ev yapımı ekmekle davetli olan veya olmayan herkesi karşılamaya hazır beklemekte. Tabii her masanın vazgeçilmezi olan rakı şişelerini de unutmamalı. Genellikle bu düğünlerde çocuklara oturacak yer olmazdı. Malum, düğün sahası küçük, sandalyeler yetersiz, ve buna karşılık aile, konu-komşu, dost erbabı çok. Bir de düğünlerin vazgeçilmezi : davul ve zurna ekibi. Bugünkü düğünlerde olduğu gibi orkestra yoktu. D...

Hatay'ın Antakya, İskenderun, Samandağ gibi başlıca ilçeleri 6 Şubat depreminden en çok etkilenen ve insan kaybının yüksek olduğu yerleşim alanları içinde. Hepimiz bir Erzin olamadık maalesef. Bu depremin eleştirisi fikrimce çok yönlü bir şekilde yapılmalı. Sorumluluğun yalnızca şu veya bu kişide olduğunu düşünmenin, ileride vuku bulabilecek başka felaketlerin önüne geçmemize yardım etmeyeceği malum.  Bilakis. Maddi kayıplar için üzülmeyi artık ikinci plana bırakalım. Yıkılanın yerine yenisi inşa edilir. Lâkin giden canlar geri gelmiyor. Dünyaya bakış açımızı her şeyden önce cana, canlıya odaklaylıp ilerlemeye devam edelim.  Dünyanın pek çok  bölgesinde insanlar doğal felaketler ile yaşamayı, bu ortama ayak uydurmayı öğrenmişler. İlk başta depreme, tayfuna,, kasırgaya, vs. karşı sağlam zeminlerde, doğru malzeme kullanarak, dayanıklı evler yapmışlar. Deprem rizikosunun yüksek olduğu bölgelerde çok katlı binalar, gökdelenler inşa etmemişler mesela. İşte bölgemizde maddi has...

Medeniyetler şehri derler HATAY'ıma. 2000 yıllık yaşlı bir medeniyet. İskenderun'da doğdum, ama çocukluğumun en güzel anıları annemin ve babamın doğup buyudukleri yer olan Samandağ'da geçti. Babam Payas' tan, Erzin'den mal alır satardı. Samandağ- İskenderun yolunu Antakya ve bazen de Belen'de molalar alarak katederdik ailece. Zeytinimiz, zeytin yağımız Altınözü'nden gelirdi. Vilayet olarak, çok felaketler, çok istilalar, geldi başımıza ta Büyük İskender' den bu yana. Her şeye rağmen dayanmışız, var olmaya devam etmişiz. Savaşı hiç sevmedik, ama dayanışma genlerimizde var. Arabı, Kürdü, Ermenisi, Rumu, Türkü... birbirimizi en kötü günlerde hep koruduk, kayırdık, doyurduk. Topraklarımızın doyurganlığı hepimize yetti, yetmediğinde paylaştık. Hatay yalnızca binalar ve taş yığınları değil. Hatay zengin bir tarih, bir kültür birikimi ve hümanizmdir. Hatay'ın çocukları  asidir, yenilgiyi kabul etmez. O yüzden biliyorum ki gidenler geri gelecek, kalanlar k...