Yeni bir soykırıma doğru
.................
Misak Manoukyan 1906'da Adıyaman'da doğmuş, annesi ve babasını 1915-1916 Ermeni katliamında kaybetmiş ve genç yaşta kendini Fransa'da bulmuş bir gençti.
Çok geçmeden komünist ideoloji ile tanışmış, ölümünden sonra da, mücadelesi şiirlere ve şarkılara konu olmuştu.
2.Dünya savaşında nazilere karşı, hepsi yabancı kökenli 23 kişiden oluşan bir gurupla (FTP-MOI) Paris'te bombalı saldırılar düzenleyerek direniş hareketine aktif bir lider olarak katılmış, 1943'te arkadaşlarıyla birlikte Fransız polisi tarafından yakalanıp işkence görmüş, sonra da Nazi gizli polisine teslim edilmişti. Misak ve direniş arkadaşları 21 Şubat 1944'te Valerien tepesinde kurşuna dizildiler. Daha sonra da işbirlikçi Fransız basını tarafından "suç ordusu" olarak nitelendirilerek bir karalama kampanyasına konu edildiler. Misak yabancı teröristlerin başı olarak nitelendirildi.
Öylesine gariptir ki, yine aynı gün, 21 Şubat 2024'te, seksen yıllık bir aradan sonra Misak nazilere karşı bir direniş kahramanı olarak, resmi bir törenle Fransa'nın çok meşhur anıt-kabiri olan ve Jacques Rousseau, Victor Hugo, Emile Zola, Jean Jaures, Jean Moulin, Pierre ve Marie Curie, Alexandre Dumas gibi önemli kişiliklerin bulunduğu Panteon'a girdi.
Neden mi anlatıyorum Misak' ın öyküsünü?
Anlamanıza yardım etmek için filmi biraz daha öne alayım izin verirseniz.
Yıl 1894.
Sultan II. Abdülhamit'in emri üzerine Hamidiye askerlerince (Kürtlerin de yardımıyla), çifte vergi ödemeyi reddeden Ermenilere karşı, Batman (Sason)'da başlayan ve daha sonra da tüm Osmanlı topraklarına yayılan ve 1897' ye kadar süren katliamlar işleniyor.
Wikipedya'ya göre :
"...Bu katliamın bedelinin 200.000 civarında ölü, 100.000 mülteci, 50.000 yetim, 40.000 zorla din değiştirme, 2.500 köyün yıkılması ve 568 kilisenin yıkılması veya camiye dönüştürülmesi olduğu tahmin ediliyor. Katliamların boyutu o kadar büyüktür ki, Osmanlı tarihinde bir emsal bulmak için 16. yüzyılın başında Alevilere yönelik katliamlara dönmemiz gerekiyor... "
Tabi bu dönemde ne Fransa'dan ne de diğer Avrupa ülkeleri tarafından Osmanlı'ya karşı ne bir müdahale oluyor, ne de bir yaptırım. Ermeni soykırımının öncüsü olarak niteleyebileceğimiz bu katliamları Fransa'da ilk ihbar eden ve Fransa'yı bunu engellemek için aktif bir rol almaya davet eden kişilerin başında tanınmış siyaset adamı sosyalist Jean Jaurès vardı.
"İnsanlığın, bodrumunda katledilmiş bir halkın cesediyle artık yaşayamayacağı bir dönemdeyiz." diyen Jaures, 1896'da Millet Meclisi'nde yaptığı bir konuşmada Fransız devletini Ermeni katliamlarından ve bunların tekrarından sorumlu tuttu. O dönemde Fransa'nın bu katliam ve soykırımların karşısında pasif kalmasının
başlıca sebebi, Osmanlı İmparatorluğu'yla olan ekonomik çıkarları ve
Paris'teki büyük gazetelerin sessizliğinin padişahın Paris'teki ajanları
tarafından satın alınmış olmasıydı. Sonuç olarak, Osmanlı'nın İttihat ve Terakki döneminde, Anadolu'da milyonlarca
Ermeni topraklarını terke zorlandı, bir buçuk milyon kadarı soğuktan
ve açlıktan göç yolunda öldü.
1994' te Rwanda'da, yalnızca üç ay süren, Tutsi ve rejim muhaliflerini hedef alan soykırımda bir milyon kişi öldürülmüştü. Fransa, soykırıma sebep olan rejimin en büyük destekçisiydi.
Günümüzde, Jean Jaurès'in izinde yürüyen humanist politikacı Jean-Luc Mélenchon ve İnsoumis (Baş eğmeyenler) olarak adlandırılan yoldaşları, Filistin'de İsrail ordusu tarafından 1946'da başlatılan, bugün de tüm dünya ülkelerinin gözü önünde cereyan eden ve soykırım amaçlı işgal, sömürü, keyfi tutuklamalar, işkenceler ve katliamları yıllardan beri şiddetle kınıyorlar. Gelgelelim, Fransız hükumeti ile onun destekçileri olan sağ ve aşırı sağ bu seslere kulak tıkamaktalar. Hatta Fransız hükumeti, dünyanın gözü önünde İsrail'e silah yardımı bile yapmakta. Fransa'ya göre, satılan silahlar masum insanlara karşı kullanılmıyor. Yani tıpkı Yemen halkına karşı kullanıldığı açıkça bilindiği halde Suudi Arabistan'a düzenli olarak yapılan silah satışında olduğu gibi.
BM'in Güvenlik Konseyi'nde ABD, Fransa ve İngiltere, Filistin halkına acil yardım ve İsrail'e yaptırım amaçlı tekliflere karşı veto hakkını kullandılar. Normal zamanda, açlık, susuzluk ve bombalardan ölen onbinlerce insan için bu vetolar, inanılmaz derecede akıl dışıdır. Ama 2024'te halk olarak böylesi adaletsizliklere ve kalleşliklere alışmış görünüyoruz ki tepki göstermedik pek. Siyonist (İsrail'in koşulsuz destekçileri) milyarderlerin elinde olan medyalar, bir fikir, siyaset ve ekonomi diktasının oluşmasında ve gelişmesinde şüphesiz başlıca rolü oynadılar ve oynamaya devam ediyorlar.
1899'da 25.000 hektarlık Filistin tarım arazisinin Edmond de Rothschild tarafından satın alınıp Yahudi Kolonizasyon Derneği'ne devredilmesiyle başlayan Filistin'in işgali ve sömürgeleşmesi sürecinde yeni ve tehlikeli bir dönem yaşıyoruz. Günümüz itibarıyla otuzbini aşan ve çoğunluğu çocuk ve kadın olan katliamlar sürecinden, eğer tutumunu değiştirmezse, Fransa çok kirlenmiş olarak çıkacak. Tıpkı İsrail gibi. Sessiz kalan Katar, Suudi Arabistan gibi zengin Arap ülkelerini zaten kayle bile almıyoruz. Sonuçta en büyük işbirlikçileri ABD. Tarihi, insanlığın en büyük soykırımlardan biri olan Kızılderili soykırımına uzanan ve ekonomisi silah sanayisine dayalı Amerika Birleşik Devletleri.
Avrupa'da her ne kadar düşünce özgürlüğüne sahip olduğumuzu düşünsek de, görünen şu ki, özgürlüğümüz aslında kafesteki bir kuşun özgürlüğü seviyesinde. Zaten hepimiz yöneticilerimizin istedikleri ölçüde özgür değil miyiz....
Batının neredeyse yüzyıldır tüm dünyaya inandırmaya çalıştığı "yüksek medeniyet ve mükemmel demokrasi" idealinin artık sona erdiğini üzüntüyle gözlemliyoruz.
Bu idealin Avrupa örneği gerçekten var oldu mu, yoksa bir kandırmacadan mı ibaretti? Tartışılabilir bir konu.
Başta dediğim gibi, tarihsel geleneğe sadık bir düzen içinde yaşıyoruz. Aslında değişen bir şey yok. Dekor ve kostümler dışında.
 |
